benbir

Yürüyorum. Aylardan sonra ilk defa yağmur var ve benim yanımda kimsecikler yok bugün. Bir nevi firardayım. Bu şehrin yağmurları azdır. Mutlulukları da öyle. Ama bugün şiddetli yağıyor. Beynimi kemiren düşüncelere ortak olurcasına daha da hızlanıyor. Yanımda şemsiyem yok. Caddenin kenarında, biraz ileride bir hırdavat dükkanı görüyorum. Oradan bir şemsiye almalıyım.

Adı Şuleydi. Lisede aynı sınıftaydık. Başarılı bir arkadaştı. Ama beni en çok ilgilendiren yönü; çok güzel yazmasıydı...el yazısından bahsetmiyorum... Hakikaten güzel yazardı. Bazen teneffüslerde yanına oturur, yazdıklarını okumak isterdim. İlginç denilecek seviyede sırlı bir kızdı Şule... Yanına oturur oturmaz defterini kaldırır, sıranın altına koyar, "bakabilir miyim?" cümlelerini daha tamamlayamadan "Hayır" derdi...